Płatna przerwa w B2B nie przesądza o etacie
Płatna przerwa w świadczeniu usług nie przesądza o istnieniu stosunku pracy. Istotne są jednak zasady korzystania z niej i sposób jej rozliczania, które powinny odróżniać ją od urlopu pracowniczego.
Najnowsza interpretacja GIP dotyczy planowanej współpracy B2B z dyrektorami kontraktów budowlanych. W opisanym modelu usługodawcom miało przysługiwać prawo do 24 dni płatnej przerwy. GIP uznał, że przedstawione warunki współpracy nie wskazują na istnienie stosunku pracy.
Przerwa miała być zgłaszana przez usługodawcę z wyprzedzeniem, bez konieczności uzyskania zgody spółki. Niewykorzystane dni nie miały przechodzić na kolejny rok ani rodzić prawa do ekwiwalentu. Organ zastrzegł, że gdyby w praktyce przerwa była zatwierdzana, ewidencjonowana i rozliczana jak urlop pracowniczy, okoliczność ta wymagałaby odmiennej oceny.
Należy pamiętać, że rozstrzygnięcie GIP dotyczy całokształtu opisanego modelu współpracy, a nie wyłącznie postanowień o płatnej przerwie. Za cywilnoprawnym charakterem umowy przemawiały w ocenie organu w szczególności brak pracowniczego kierownictwa, samodzielność usługodawcy w zakresie miejsca i czasu świadczenia usług, możliwość korzystania z zastępstwa oraz ponoszenie ryzyka gospodarczego.